خاطرات شیرین

 بنظر من فاصله خوبه اما درحد و اندازه ي کم .

 وقتي دو نفر با هم دوست مي شن ، وقتي دو دوست با هم صميمي مي شن ، وقتي اين صميميت اوج مي گيره ، اين خط فاصله کوتاه و کوتاه تر مي شه ، اما هيچ وقت از بين نمي ره .

درست مثل خوندن يک صفحه که بايد ازش فاصله گرفت ، واسه خوندن و فهميدن آدم ها هم بايد فاصله اي داشت . وگر نه ، چشم  نميتونه عيبها را پيدا کنه  و ببينه.