گفتگو با نخستين بانوي خلبان
اين بانوي خلبان ايراني كه پنجاهمين سال زندگي خود را تجربه مي كند مي گويد : در سال 1336 در شيراز به دنيا آمدم ، پدرم كارگاه شيرواني و كولرسازي داشت ، از همان دوران كودكي عاشق هواپيما ، پرواز و خلباني بودم. در سال 1353 هنگامي كه در سال سوم تجربي درس مي خواندم متوجه فراخوان باشگاه خلباني شدم و در آن باشگاه ثبت نام كردم، در آن دوره ها، ابتدا آموزش مدل سازي را فراگرفتم و پس از آن به مباحث تئوري و عملي رو آوردم و سپس به مباحث پرواز پرداختيم ، با وسايل پرواز آشنا شدم و پس از مدتي به عنوان اولين زن ايراني اولين پرواز موفقيت آميزم را كه منجر به اخذ مدرك خلباني ام بود انجام دادم.
ده بزرگي در پاسخ به سئوال خبرنگار ايونا مبني بر اينكه آيا در خانواده شخص ديگري هم خلبان هست مي گويد : به غير از همسرم كه او هم خلبان است، هيچ يك از اعضاي خانواده به اين شغل اشتغال ندارند، اما فرزندانم به خصوص پسر بزرگم علاقه فراواني به خلباني دارد و عاشقانه از كودكي در و ديوارهاي اتاق را با عكس انواع هواپيما و مدل هاي مختلف تزيين كرده و به پرواز علاقه زيادي دارد، اما من دلم نمي خواهد او به خلباني روي بياورد، ولي من مطمئن هستم كه او سرانجام به خلباني روي خواهد آورد.
او در خصوص آشنايي و ازدواجش با خلبان ميرزايي مي گويد : ما با يكديگر همكار بوديم ، خب به هر حال در رفت و آمدها يكديگر را مي ديديم اما ازدواج ما كاملا سنتي انجام شد و ثمره اين ازدواج نيز دو پسر است كه در مقطع دبيرستان مشغول به تحصيل هستند تا ببينيم آينده برايشان چه رقم خواهد زد. ده بزرگي در خصوص خاطرات بياد ماندني پرواز مي گويد : سفري كه پس از ازدواج با همسرم داشتيم ، كه آن سفر براي من بسيار خاطره انگيز بود چرا كه به همراه شوهرم در آسمان بوديم، به جز اين سفر سفري بود كه همسرم خلباني هواپيما را بر عهده داشت و من و پسرانم به عنوان مسافر در آن هواپيما حضور داشتيم و اين پرواز براي فرزندانم به ياد ماندني بود. اين بانوي خلبان در خصوص خلبان شدنش گفت : تصور نمي كنم بتوانم واژه هايي به جز علاقه فراوان براي پاسخ دادن به اين پرسش پيدا كنم ، هر كس در سنين جواني به چيزهايي كه اهداف آينده اش را مي سازد فكر مي كند ، طبيعي است من هم در راستاي علاقه شخصي خود و امكانات آن زمان و به فضل خداوند اين شغل به عنوان هدفم قرار گرفت و موفق شدم.
او در رابطه با جايگاه خلبانان زن در ايران گفت : با گذشت زمان و با حضور زنان در فعاليت هاي اجتماعي ، جامعه پذيراي بانوان در فعاليت هاي گوناگون شده است و با عنايت به اين مسئله در حال حاضر در ايران زنان عهده دار مشاغلي نظير مشاوره رياست جمهوري ، وكالت و يا حضور در مجلس شوراي اسلامي به عنوان نماينده و ... هستند جايگاه زن در ايران بسيار تغيير كرده و به جايگاه اصلي خود نزديكتر شده اند.
ده بزرگي در خصوص فعاليت هاي جانبي ديگرش اين چنين مي گويد : علاوه بر اين كه در ماه بايد 20 ساعت پرواز داشته باشيم در پستهاي اداري مشغول به كار هستم . از جمله مديريت آموزش ، عمليات و كار در مراكز خلباني ، كارشناسي دفتر استاندارد پرواز را هم بر عهده دارم.
شهلا ده بزرگي كه خلباني جت فالكن را بر عهده دارد مسووليت پرواز و بازرسي كليه دستگاه هاي ناوبري فرودگاه هاي كل كشور را نيز بر دوش مي كشد و در زمان هشت سال دفاع مقدس نيز همگام با ديگر همكاران مرد فعاليتهاي زيادي داشته است. او مي گويد : پس از اولين پروازم همچون ما بقي دانشجويان خلباني حس عجيبي داشتم كه توام با ذوق ، شوق و غرور بود . وي تمامي دوره هاي خلباني را در ايران گذرانده و هم اكنون در سازمان هواپيمايي كشوري مشغول به كار است.
اين بانوي خلبان در خصوص گذراندن اوقات فراغت خود به خبرنگار ايونا مي گويد : اوقات فراغتي براي ما باقي نمي ماند اما سعي مي كنم از كوچكترين فرصتي استفاده كنم و بيشتر وقت خود را با خانواده ام سپري كنم و ورزش شنا را به شكل تقريبا حرفه اي آموخته ام و انجام مي دهم اما علاقه خاصي به ورزش پاتيناژ دارم و اين رشته ورزشي را بسيار دوست دارم ولي تا به حال دوره و كلاس نرفته ام. ده بزرگي در پايان اين گفتگو ميگويد: افرادي كه به اين حرفه علاقمند هستند بنا به علاقه خود مي توانند به اين حرفه رو بياورند ، اما يك سري فاكتورهايي را هم بايد در نظر گرفت از جمله اينكه داراي روحيه اي خستگي ناپذير باشند ، صبر و شكيباي را سر لوحه كار خود قرار دهند از طرفي جامعه نسبت به گذشته تفاوت هاي زيادي هم كرده است ، با اين حال خانم هاي كمي در اين حرفه مشغول به فعاليت هستند به همين خاطر در اين جمع كوچك بانوان بايد وجهه رفتاري خود را حفظ كنند.
بنام خالق هستي